Co rok nie mogę się doczekać tego okresu, kiedy w końcu nadejdą ciepłe wieczory. Takie w których można wyjść na dwór i przespacerować kilka godzin po rozgrzanym asfalcie na ledwo uczęszczanej drodze otoczonej polami zbóż. Są takie miejsca, i mam to szczęście mieszkać akurat w takiej okolicy, gdzie nie jest do nich daleko. Na razie do stanu idealnego jeszcze sporo brakuje - dzisiejszy wieczorny spacer z psem rozpoczął się przy "cięższej mżawce" a zakończył całkiem rzęsistym deszczem. Wróciłam nieco przemoknięta. Okolica też nie idealna. Pola zbożami jeszcze nie pokryte, asfalt nie rozgrzany (momentami wręcz go brak), walają się za to pozostawiane sprzęty drogowców, piach, rury, węże przemysłowe i kable. A wszystko to dwa rzuty kamieniem od moich drzwi wejściowych.

Czas ma jednak to do siebie, że mija. Czasami coś do czego tęsknimy wydaje się tak bardzo dalekie, że wręcz nie osiągalne. Jednak i to przychodzi. I mija. Cieszmy się więc chwilami, które są. Umiejmy z nich korzystać i dzielić się nimi z bliskimi.